Auteur: Franka

Bent u al een beetje gewend aan het raken aan het thuis werken en leren? Na de eerste berichten en het instellen van de ‘intelligente lockdown’ hadden wij hier thuis vrij snel onze draai gevonden. Gelukkig heb ik kinderen met wie je een goed gesprek kunt hebben, die zelf ook wel de ernst van de situatie inzien. Maar ik geef het ze te doen, pubers die de wereld aan het verkennen zijn nu moeten ‘ophokken’. Het missen van fysieke lessen valt hen ook zwaar. Even een vraag tussendoor stellen is lastig en alles vanuit een boek leren ook. Ik kan me zo voorstellen dat in menig gezin de sfeer varieert van gezellig met elkaar gamen tot knallende ruzie over futiliteiten. In de ogen van de ouders dan, want het puberbrein is soms ondoorgrondelijk…

Bij het ‘zorrelen’ (borrelen via Zoom) met vrienden, komen verhalen over de thuis situatie regelmatig aan de orde. Hier en daar wat gemopper over de kinderen en over de partner die gelukkig af en toe boodschappen moet doen zodat die even weg is. Al dan niet met een dikke knipoog, er wordt gelukkig veel gerelativeerd. Mijn indruk is dat iedereen ontzettend zijn best doet om het nieuwe evenwicht te vinden en het zo goed en zo kwaad als het gaat aangenaam te houden voor het hele gezin.

Daarom ergerde ik mij zo aan het artikel in het AD van 15 april. Met grote chocoladeletters stond er ‘Advocaten: eenderde meer echtscheidingen door coronacrisis’ Volgens de vFas, de vereniging van familierechtadvocaten, komt er een vloedgolf van scheidingen aan en kan het wel anderhalf jaar gaan duren eer echtscheidingen bij de rechtbank afgewikkeld worden.

Ik heb geen idee waar ze deze voorspellingen op baseren: waarom zouden er 10.000 méér echtscheidingen gaan plaatsvinden? Door het feit dat mensen nu meer op elkaar aangewezen zijn? Dat ze elkaar de tent uitvechten? Naar mijn inzichten kan het samen thuis zijn ook veel meer verbinding geven. Misschien vind je elkaar juist weer, nadat je jarenlang langs elkaar heen hebt geleefd.

Als je de cijfers van het CBS erbij pakt, dan zie je dat sinds 2000 het aantal echtscheidingen per jaar tussen de 30.000 en 35.000 schommelt. Het loopt weliswaar licht op, maar er zijn geen grote pieken te zien, ook niet na de financiële crisis van 2008.

Ook over de tijdsduur van het afwikkelen van een scheiding is nu nog niets te zeggen. Mijn ervaring is dat als je samen eruit bent en een goed doordacht convenant hebt afgesproken, het een ‘papieren’ handeling is die geen lange wachttijd kent. Sterker nog, dat loopt nu ook gewoon nog door bij de rechtbanken.

Eigenlijk vind ik het een non-artikel dat geen enkele toegevoegde waarde heeft in deze tijd. De vFas heeft een manier gevonden om zich in de aandacht te spelen met loze berichtgeving over niets. Je kunt je de leestijd ervan tijd beter besteden aan het inbellen van je vrienden voor een goeie zorrel.

In de media wordt voorspeld dat er na de coronacrisis een babyboom te verwachten is. En ook een toename van het aantal echtscheidingen. Ik heb geen glazen bol, maar zie wel dat het aantal aanvragen op dit moment gedaald is. Mensen geven in eerste instantie andere zaken prioriteit, zoals de kinderen thuis lesgeven. En het nog een beetje gezellig houden.

Gemeenschappelijk verzoek snel afgehandeld

Maar als je al met scheidingsplannen rondloopt, hoef je ze niet op een laag pitje te zetten. De berichten dat rechtbanken op dit moment alleen nog maar spoedzaken behandelen, zijn niet helemaal juist. Gemeenschappelijke verzoeken tot echtscheiding worden namelijk schriftelijk ingediend en ook schriftelijk (snel) afgehandeld. Dat gaat dus gewoon door, ook tijdens deze coronacrisis. Als je echter geen gezamenlijk plan maakt, maar wilt procederen, dan is op dit moment geen voorspelling te doen over hoe lang dat kan gaan duren. Een bevriende advocaat schatte in misschien wel meer dan een jaar. Geen prettig vooruitzicht als je wilt scheiden.

Convenant van belang voor toeslagen

Zolang je nog geen verzoek tot echtscheiding hebt ingediend, heb je ook nog geen recht op toeslagen, zoals het kindgebonden budget of huurtoeslag. En dit maakt alles uit voor je financiële positie. Leef je al gescheiden en/of wil je op de kortst mogelijke termijn de scheiding afgehandeld hebben, dan is het dus zaak om samen tot een convenant te komen.

Mediation-apart-together

Ook als je – op dit moment – niet samen door één deur kan, kun je tot een convenant komen. Als beide partijen vertrouwen in mij hebben als mediator start ik een zogenaamd ‘mediation-apart-together’-traject: ik neem de te behandelen zaken met elk van jullie door en zorg dat er overeenstemming bereikt wordt, punt voor punt. Vanuit mijn jarenlange ervaring met echtscheidingen kan ik ook goede suggesties aandragen die voor beide partijen acceptabel zijn. Dit heb ik al een aantal keren gedaan en het werkt heel goed, een ‘vertaler’ tussen de twee partijen.

Op locatie, videobellen, digitaal

Van het eerste gesprek tot het indienen van het scheidingsverzoek bij de rechtbank duurt gemiddeld twee maanden, is mijn ervaring. Dus aarzel niet als je de stap tot scheiden wilt nemen. Bel mij en we spreken af. Dat kan eventueel op locatie, ik heb een groot kantoor beschikbaar waar je tot wel 5 meter uit elkaar kunt zitten. Maar we kunnen ook videobellen. En voor veel zaken tijdens de procedure volstaat de telefoon en de mail. Er is dus geen beletsel om nu alles te regelen. Maar pas toch een beetje op elkaar, ook bij de scheiding.

Onlangs maakte de NHG bekend dat zij de leeneisen bij een scheiding heeft versoepeld. In het kort komt het erop neer dat de NHG geen normale acceptatietoets uitvoert – zoals bij een nieuwe hypotheek –  maar een beheertoets. NHG kijkt of de blijvende partner de hogere lasten kan dragen. Kan dit goed onderbouwd worden, dan mag de bank de aanvullende lening voor het uitkopen van de ex optellen bij de bestaande hypotheek.

Acceptatieregels te star

Dit is een beetje oude wijn in nieuwe zakken, want het werd al toegepast. De banken zijn echter nog steeds huiverig. Ze houden star vast aan hun eigen, interne regels die ze opgesteld hebben nadat in 2006 de Wet op het Financieel Toezicht van kracht werd. De ACM (Autoriteit Consument & Markt) houdt de financiële sector nauwlettend in de gaten als het gaat om overkreditering. Er zijn al de nodige boetes uitgedeeld, waardoor banken de eigen acceptatieregels zo star hebben gemaakt dat het steeds meer een kwestie van het afvinken van een digitaal formulier is dan dat er daadwerkelijk naar de inhoud van een aanvraag wordt gekeken. En als er één vinkje ontbreekt, ben je de pineut:  hypotheek afgewezen.

Klachtenprocedure vaak effectief

Laat mij één ding vertellen: hier hoef je geen genoegen mee te nemen. Als je een goede onderbouwing en budgetplan kunt laten zien, moet de bank uiteindelijk over de brug komen. Je moet wel stevig in je schoenen staan en een lange(re) adem hebben, want je start een klachtenprocedure die steeds een stap hogerop gaat, tot aan de directie toe. En zelfs als die afwijzend beslist, is er nog Kifid, het financiële klachteninstituut. Het zal niet de eerste keer zijn dat de bank schoorvoetend moet toegeven dat ze fouten hebben gemaakt bij de beoordeling van de aanvraag.

Goede onderbouwing en volhardenheid worden beloond

Dit klinkt allemaal heel vervelend, zeker als je midden in een scheiding zit en het samen snel en netjes wilt regelen. Ik ben blij dat ik, door dit proces uit handen te nemen, écht iets kan betekenen voor mijn cliënt(en). Met mijn gedetailleerde financiële planning en waterdichte onderbouwing volgt er doorgaans geen afwijzing. De keren dat die wél kwam, heb ik uiteindelijk de klachtenprocedure gewonnen. Want als ik zeker ben van mijn zaak, ben ik ben niet zo snel bang te krijgen…